متنفر نمیشوی از دشمنانت چون روزگار درازی را با انها گذراندی و هم چنان می گذرانی انقدر که روزی تو میمانی و یک عالم تنفر از خودت ...

در طویله میخواست روی پاهایش بایستد حالا روی سلاخه ی قصاب ایستاده ...

وقتی دیدم اینهمه منو میشناسه زدم زیر گریه آزادی رو چی تعریف میکنی؟ یعنی وقتی میگی آزادی دقیقا میزانت چیه؟ از چی میخوای آزاد شی؟ از محدودیت های کی؟ خودت یا دیگران؟ اصلا تا بحال متوجه این شدی که خودت هم برای خودت محدودیت ایجاد میکنی و آزادی خودتو سلب میکنی؟ دل تنگ چی شدی خان؟ دل چیه؟ این حس ها چین که ...

دیشب کلی ورق چرک از جوهر خودکار و دفترهای قدیمی را جمع کرده بودم دور خودم و گریه میکردم ، توهم گرفته بود مرا که بخاطر تپاله ی از اشغال که انتلکت ها اندیشه می نامندش میشود روزگار را گذراند ولی عزیزکم باید حرام زاده باشی و یاغی ...مرا ببین تمام بدبختیم از چییزهاییست که میگفتند خوشبختیست دارم ...بدبختی...

ازم تعریف ک میکنن خودمو به هر روشی جر میدم که بگم " نظر لطفتونه من اینطور نیستم " ولی دوس دارم تو این موقع ها دستمو بزارم زیر چونم و با حالت حسن معجونی طور بگم آره خب ...بعدش ؟

نور رو ازم گرفتن میگن چرا تو تاریکی نشستی؟

داشتم به اتفاقات اخیر فکر میکردم با خودم میگفتم چرا من همیشه ته داستان رفاقت سرم بی کلاه می مونه؟ منی که برمی گردم عقب فقط از خودم معرفت می بینم منی که حال بدی رفیقام حالمو بد میکرد چرا اونی که نه معرفت میذاره نه مرام بلکه خیلیم به طرف می رینه اخرش طرف مقابلش له له میزنه براش؟ چرا ادما دنبال ادم بدا...